Alles zelf doen als fotograaf? Waarom dat je groei juist tegenhoudt

Vroeger was ik er zó trots op dat ik alles zelf kon en dus deed ik ook alles zelf. En met alles bedoel ik ook écht alles. Ik heb zelfs een opleiding voor visagie en haarstyling gedaan, zodat ik daar niemand voor hoefde in te huren. Ik was fotograaf, visagist en haarstylist, maar ook planner, klantenservice en boekhouder. En ’s avonds zat ik vaak nog mijn foto’s te bewerken, dus natuurlijk was ik óók de editor.

Ik dacht dat ik hartstikke slim bezig was. Want waarom zou ik iemand betalen voor iets wat ik prima zelf kon? Het was goedkoper, overzichtelijker en bovendien dacht ik dat niemand het zo goed kon doen als ik. Waarom zou ik het dan uit handen geven?

Inmiddels denk ik dat dát een van de grootste leugens is geweest die ik mezelf als ondernemer heb verteld.

Liever luisteren dan lezen? Beluister dan mijn podcastaflevering over dit onderwerp:

Alles zelf doen voelt als controle

Toen ik voor het eerst dingen ging uitbesteden, vond ik dat behoorlijk spannend. Als je altijd alles zelf hebt gedaan, weet je precies wat er gebeurt. Je weet wie je hebt gesproken, wat er is gezegd, wie je hebt gefotografeerd en wat iemand heeft gekocht. Je hebt overal zicht op.

Zodra je gaat uitbesteden, verandert dat. Dan zijn er ineens dingen binnen je bedrijf die gebeuren zonder dat jij ieder detail kent. Je moet iemand anders vertrouwen, dingen uitleggen en loslaten. En juist dat vond ik lastig.

Want als jij weet hoe alles moet en alles zelf blijft doen, voelt dat veilig. Je hebt het idee dat er niets mis kan gaan en áls er iets misgaat, kun jij direct ingrijpen. Maar dat gevoel van controle heeft ook een keerzijde. Want wat gebeurt er eigenlijk als er iets met jou gebeurt?

Toen ontdekte ik hoe kwetsbaar mijn bedrijf eigenlijk was

Een hele tijd geleden kreeg ik tijdens een shoot een zweepslag in mijn kuit. Ik voelde het gewoon knappen en kon daarna niet meer normaal lopen. Mijn oom heeft krukken gebracht, maar ik had die middag nóg een shoot staan die ik zelf moest doen. Er was geen back-up.

Dus ik ging door. Ik heb mezelf op zo’n zadel met wieltjes door de studio bewogen en alsnog die shoot gedaan. Dat was voor mij wel het moment waarop ik dacht: wacht eens even. Als je alles zelf doet, ben je dus ontzettend kwetsbaar.

Daar denk je niet over na zolang alles goed gaat. Maar zodra er een kink in de kabel komt, ontdek je ineens hoe groot het risico is wanneer jouw hele bedrijf afhankelijk is van jou. Want als jij alles zelf doet én alles zelf moet blijven doen, wat gebeurt er dan met je bedrijf op het moment dat jij het een keer niet kunt?

Reken eens uit hoeveel uur één shoot je écht kost

Ik wil dat je eens heel eerlijk naar je eigen bedrijf kijkt. Pak één gemiddelde shoot en tel álle uren bij elkaar op. Dus niet alleen de uren dat je daadwerkelijk staat te fotograferen, maar ook het mailen en bellen vooraf, het WhatsApp-contact, de shoot zelf, het bewerken, het opleveren en de vragen die daarna nog komen.

En ja, ook die uren die je ’s avonds met je laptop zit te editen. Want juist die uren willen we nogal eens vergeten, terwijl ze wel degelijk onderdeel zijn van de tijd die je aan een klant besteedt.

Hoeveel uur ben jij dan daadwerkelijk met één shoot bezig? Ik denk dat de meeste fotografen makkelijk boven de 15 uur per shoot uitkomen. Als je vervolgens kijkt naar wat je voor die shoot vraagt en hoeveel uur je er werkelijk aan besteedt, kun je ook uitrekenen wat je uiteindelijk per uur verdient.

En wat blijft er dan over? Grote kans dat daar een uurtarief uitkomt waarvoor eigenlijk niemand zou willen werken. Behalve jij, omdat jij het belangrijk vindt om alles zelf te kunnen doen.

Je bespaart misschien geld, maar wat kost het je werkelijk?

Dat is precies het venijnige aan alles zelf doen. Je hebt het gevoel dat je bespaart, omdat je niemand hoeft te betalen voor je nabewerking, planning, klantcontact of allerlei andere taken die jij zelf óók kunt uitvoeren. Maar ondertussen trek je iedere dag opnieuw je eigen batterij leeg. En bij iedere shoot begint dat proces weer opnieuw.

Ik heb bijvoorbeeld al jaren een schoonmaakster in huis. Natuurlijk kan ik mijn eigen huis schoonmaken. Maar als ik kijk naar wat zij mij per uur kost en naar wat ik zelf in datzelfde uur kan doen, zou het voor mij totale waanzin zijn om die uren zelf te gaan schoonmaken. In diezelfde tijd kan ik namelijk aan mijn bedrijf werken.

Met je fotografiebedrijf werkt dat niet anders. Je kunt een taak zelf uitvoeren, maar dat betekent nog niet automatisch dat jij degene bent die hem zou móéten uitvoeren. Zeker niet als iemand anders die taak kan overnemen en jij daardoor tijd vrijmaakt voor werk waarmee je jouw bedrijf verder kunt brengen.

Jouw bedrijf kan nooit groter worden dan jouw agenda

Een bedrijf waarin jij alles zelf blijft doen, heeft een heel duidelijk plafond: jouw tijd. We hebben allemaal maar een bepaald aantal uren in een dag. Zolang iedere taak via jou moet lopen, kan je bedrijf dus nooit groter worden dan wat er in jouw agenda past.

Stel dat jij iedere avond je foto’s zit te bewerken. In diezelfde uren had je ook kunnen nadenken over je aanbod, een nieuw idee, je prijzen of hoe je dingen binnen je bedrijf kunt verbeteren. Je had nieuwe klanten kunnen spreken of kunnen nadenken over manieren waarop je verder wilt groeien.

Dat zijn allemaal dingen waar uiteindelijk weer nieuwe klandizie of groei uit kan ontstaan. Maar als jij al die uren blijft vullen met taken die iemand anders óók kan doen, blijft daar geen ruimte voor over.

Uiteindelijk ben jij zelf de duurste medewerker binnen je bedrijf, terwijl je jezelf vaak inzet op taken die het minste opleveren.

Fotografie uitbesteden betekent ook leren loslaten

Ik snap heel goed dat fotografie uitbesteden spannend is, want dat vond ik zelf ook. Iemand leren hoe jij een gesprek voert, hoe jij met klanten omgaat, hoe je wilt dat iets wordt uitgevoerd en uiteindelijk zelfs hoe je wilt dat iemand fotografeert: dat kost tijd.

Ik wil ook dat dingen worden gedaan op een manier die past bij hoe ik werk en bij de energie binnen mijn bedrijf. Dus iemand opleiden vraagt geduld. En laat ik nou niet per se het meest geduldige persoon zijn.

Maar ik wist ook waarvoor ik het deed. Ik wilde uiteindelijk een bedrijf creëren dat niet volledig leunde op mij, mijn kalender en mijn agenda. Inmiddels kan het bedrijf zonder mij draaien en juist dát geeft mij de ruimte om bezig te zijn met waar ik als ondernemer het meeste verschil kan maken.

Een ander kan het óók goed doen

Voor mij zat daar misschien wel een van de belangrijkste shifts: mezelf toestaan te geloven dat iemand anders iets net zo goed kan doen als ik. Zeker als jij jarenlang gewend bent geweest om overal zelf verantwoordelijk voor te zijn, is dat echt een proces.

Maar zodra je ervaart dat een ander taken kan overnemen en dat het bedrijf gewoon doordraait, verandert er iets. Je hoeft niet meer alle ballen zelf hoog te houden en er ontstaat veel meer ruimte voor de ondernemer in jou.

Want als jij tegelijkertijd fotograaf, editor, planner, klantenservice en boekhouder probeert te zijn, blijft er uiteindelijk maar weinig ruimte over om daadwerkelijk je bedrijf te leiden. Zelfs je creativiteit kan daaronder gaan lijden. Als je continu zoveel ballen hoog moet houden, is het bijna onvermijdelijk dat je ergens ballen gaat laten vallen. En juist dát wil je voorkomen.

Samenwerken geeft ook iets terug

Er is nog iets wat ik zelf heb ontdekt sinds ik met een team werk: je doet het niet meer alleen. We spiegelen elkaar, kijken hoe dingen beter kunnen en proberen het beste uit elkaar en daarmee ook uit onszelf te halen. Dat creëert een totaal andere dynamiek en een gevoel van: dit doen we met z’n allen.

Daar krijg ik ontzettend veel energie van. Ik hoor ondernemers die alles alleen doen regelmatig zeggen dat ondernemen soms eenzaam voelt. Ook daarin kan er iets veranderen zodra je dingen durft los te laten en mensen om je heen verzamelt die je vertrouwt.

Wij zijn hier inmiddels met acht mensen. Als ik het werk van al die acht mensen zelf zou moeten uitvoeren, zou ik niet meer slapen en waarschijnlijk ook niet meer aan eten toekomen. Dan zou ik serieus moeten gaan zoeken naar een manier om meer uren in een dag te krijgen. En die uren zijn er simpelweg niet.

Wat is alles zelf blijven doen jou waard?

Ik wil je daarom iets meegeven om serieus uit te rekenen. Pak een gemiddelde shoot en houd eens écht bij hoeveel uur je eraan besteedt. Van het eerste mailtje tot het laatste contact met je klant en van de shoot zelf tot alle uren nabewerking.

Zet daar vervolgens de omzet van die shoot tegenover en bereken je werkelijke uurloon. Niet om jezelf af te straffen, maar om eerlijk te kunnen zien wat jouw huidige keuzes je daadwerkelijk opleveren.

Want grote kans dat je ontdekt dat de duurste keuze binnen je bedrijf helemaal niet die investering is waar je al maanden over twijfelt. Misschien is de duurste keuze wel dat je alles zelf blijft doen.

Dus reken het uit en stel jezelf daarna één eerlijke vraag: wil ik voor dit uurloon daadwerkelijk alles zelf blijven doen? Of voel je ergens dat er misschien iemand bij mag die je volledig vertrouwt, zodat je van daaruit verder kunt bouwen?

Neem gerust contact met me op als je de rekensom hebt gemaakt. Ik ben heel benieuwd wat eruit komt en vooral wat jouw antwoord is op die laatste vraag: wil je dit blijven doen zoals je het nu doet of wil je écht flink gaan groeien?

Lees ook:

Zelfvertrouwen als fotograaf: het fundament van een succesvol bedrijf

Je denkt dat je te weinig klanten hebt, maar is dat wel het echte probleem?

Rust en energie in je bedrijf: hoe je een volle agenda beheersbaar maakt